24.06.2003 00:00
Γεύση ΑΠΟ ... ΜΟΣΧΑ Θανάσης Αυγερινός

ΜΕΛΙΑ ΕΣΤΑΖΕ Ο ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ ΠΟΥΤΙΝ όταν μιλούσε σε μεγάλη συνέντευξη Τύπου της περασμένης Παρασκευής στο Κρεμλίνο για τον Τζορτζ Μπους και τη «συνεργασία» τους, αλλά προπαντός για τον Τόνι Μπλερ και το «σπουδαίο ρόλο» που έπαιξε, προφανώς για να λυθεί η περί Ιράκ παρεξήγηση μεταξύ Μόσχας - Ουάσιγκτον. Αϊντε να του εξηγείς τώρα για την πρωτοβουλία του ΔΣΑ να προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο για τα εγκλήματα πολέμου του κ. Μπλερ ή για τις αντιπολεμικές διαθέσεις των διαδηλωτών όπου γης και πρόσφατα στα συλλαλητήρια της Θεσσαλονίκης...

ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΟΥ ο Β. Πούτιν παίρνει όλο και πιο σαφείς, διόλου «ισορροπιστικές» θέσεις σχετικά με τα τεκταινόμενα στον κόσμο. Προ ημερών έστειλε συγχαρητήριο τηλεγράφημα για τα γενέθλια του Χένρι Κίσινγκερ, εκφράζοντας θαυμασμό για την επιστημονική και πολιτική του δράση, και στην εν λόγω συνέντευξη δήλωσε δυσαρεστημένος που οι Ρώσοι δημοσιογράφοι επιμένουν να χαρακτηρίζουν «ολιγάρχες» τους εκπροσώπους των «μεγάλων μπίζνες». Οι καλοί μεγαλοεπιχειρηματίες συμβάλλουν, είπε, στην ανάπτυξη του κράτους και την ευημερία των πολιτών και δεν μπορούν να κατηγορηθούν ότι άρπαξαν ή εκμεταλλεύονται παρανόμως το δημόσιο πλούτο της χώρας όπως οι κακοί «ολιγάρχες».

ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΠΕΦΤΕΙ ΓΕΛΙΟ ατελείωτο, γιατί το αφεντικό του Κρεμλίνου προσπαθεί να μας πείσει ότι «κακοί» είναι μόνο οι «ολιγάρχες» της εποχής Γέλτσιν, οι εξής δύο εκπεσόντες, Μπαρίς Μπερεζόφσκι και Βλαντίμιρ Γκουσίνσκι, και «καλοί» οι οικονομικοί μεγιστάνες της δικής του περιόδου, που έμαθαν εκ πείρας να διατηρούν αποστάσεις ασφαλείας από την πολιτική (με εξαίρεση τη θέλοντας και μη υποταγή στο Κρεμλίνο) και να τηρούν χαμηλούς τόνους έναντι του Ρώσου προέδρου. Λες και υπάρχει άλλη εξήγηση πλην της κλοπής, της αρπαγής, της διαφθοράς και της διαπλοκής με το κόμμα και την κυβέρνηση, για την εν μια νυκτί μετατροπή κάποιων ελάχιστων σε «μεγαλοεπιχειρηματίες», όταν η χώρα ολόκληρη και η συντριπτική πλειονότητα του πληθυσμού βυθιζόταν σε απερίγραπτη απόγνωση, εξαθλίωση και αβεβαιότητα, εκείνα τα βρώμικα χρόνια λίγο πριν και λίγο μετά το 1991, οπότε και επισήμως διαλύθηκε η Σοβιετική Ενωση.

ΣΕ ΡΩΣΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΥΣ πολιτικούς και οικονομικούς κύκλους της Μόσχας δεν παύει να υποστηρίζεται η άποψη ότι ο Β. Πούτιν στην πραγματικότητα είναι υποχείριο των πολιτικών και επιχειρηματικών συμφερόντων που τον ανέδειξαν στην εξουσία ή τέλος πάντων χειροπόδαρα δεμένος από τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει και τους συμβιβασμούς που είναι αναγκασμένος να κάνει. Η δεύτερη εκδοχή βρίσκεται μάλλον πιο κοντά στην αλήθεια, γιατί είναι εκπληκτική η κατάρτιση, η ανεξαρτησία και ο δυναμισμός που αποπνέει η προσωπικότητα του Ρώσου προέδρου -ώστε να είναι απλή «μαριονέτα»- όπως απέδειξαν και οι επί τρίωρο σχεδόν τοποθετήσεις του επί παντός επιστητού, με πολλά παραδείγματα και αμέτρητα οικονομικά στοιχεία. Ως και το ποσοστό στη σοδειά πατάτας που καλλιεργείται σε ατομικά νοικοκυριά και φυσικά μου διαφεύγει... Κρίμα που η σοβιετική παράδοση θέλει τους αρχηγούς του κράτους να ασχολούνται πολύ με την, προβληματική συνήθως, σοδειά του έτους και τους Ρώσους δημοσιογράφους να μη «στριμώχνουν» τους πολιτικούς ηγέτες, για να μην τους φάει κάποιο μαύρο φίδι της Σιβηρίας...

ΣΤΗ ΡΩΣΙΚΗ ΣΟΔΕΙΑ θα συμβάλουν από του χρόνου και Βρετανοί (!) αγρότες, οι οποίοι εγκατέλειψαν «λόγω της γραφειοκρατίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης» τις αγροτικές καλλιέργειες στην πατρίδα τους κι επέλεξαν να εκμεταλλευτούν την εύφορη γη της Πένζα, στην κεντρική Ρωσία. Θέλοντας να αντιμετωπίσουν το σύνηθες φαινόμενο της εγκατάλειψης της ρωσικής γης, οι τοπικές αρχές παρέχουν τη δυνατότητα σε ξένους πολίτες να νοικιάζουν για 49 χρόνια μια έκταση από τρεις έως δέκα χιλιάδες εκτάρια για σπορά σιτηρών. Μεταξύ των νέων αυτών «οικονομικών μεταναστών» είναι και ο Σκωτσέζος Τζορτζ Γκριν, μέλος του βρετανικού συνεταιρισμού, που απηύδησε από τη δική του και δηλώνει ότι δεν φοβάται τη ρωσική γραφειοκρατία, ούτε είδε πουθενά Ρώσους γκάνγκστερ ή μαφιόζους. Χαρά στο κουράγιο του.
 

Λέξεις Κλειδιά: συνέντευξη,συνεργασία,Πούτιν,ολιγάρχες,γραφειοκρατία,Κίσινγκερ